Drielandenpunt of vierlandenpunt bij Vaals.

Bij Vaals is het drielandenpunt te vinden. De grenspalen kan men vinden aan de Viergrenzenweg. Dat komt omdat er vroeger vier landen aan elkaar grensden. Nederland, België, Duitsland en Moresnet. Het is daar een paradijs voor de liefhebbers van oude grenspalen. Het is ook best welboeiend om te zien hoe de oude grenzen werden aangegeven. Op de Vaalserberg begint het eigenlijk al. Een voorbeeld; er staat een grenspaal, honderden jaren oud.

De grenspaal/steen van Aachen Vrijstaat. Het is een zogenaamde Adelaarssteen. Het is een flinke steen, ongeveer 1,30 meter hoog. Te vinden op ongeveer 100 meter van de Wilhelmina toren op de Vaalserberg. 

Er zijn veel liefhebbers die uren kunnen zoeken naar de oude grenspalen. Zover ben ik nog niet, maar het is wel boeiend. Soms staan de stenen bij woonhuizen in de tuin. In Vaals is de Akenerstraat, daar liep vroeger ook de grens en dus staan er her en der nog stenen.

Om te beginnen was ik met Bert Scheffer op de Vaalserberg. Vanaf de parkeerplaats loop je het bos in en dan kom je allerlei grensstenen tegen.

In het bos bij Vaals is dit de tweede grenssteen die we tegen komen, na de grote Adelaarssteen.

Helemaal mooi om te zoeken, de grensstenen van het voormalige mini-staatje Neu-Moresnet.

De steen hierboven staat in Kelmis ook wel La Calamine genoemd.

Grenssteen dertig, XXX, van Moresnet. Net voorbij de Julianatoren op de Vaalserberg aan het begin van de afdaling naar Gemmenich.

De Selzerbeek in Limburg.

We kwamen 13 juni aan op camping Hoeve Gastmolen. De camping was verassend en we zijn nog steeds onder de indruk. 
Onder de indruk van de camping, maar ook zeker van de omgeving. Voor ons is het bewijs nogmaals geleverd, Limburg is bij ons veruit favoriet als bestemming in Nederland. 

Tijdens een zwerftocht over de camping kwam ik bij de receptie en de originele hoeve, voor een beekje te staan. Het bleek de Selzerbeek te zijn. Ik maakte wat foto's en liep terug naar Hanni met de mededeling dat er een beekje liep en dat ik in Duitsland was geweest. Dit beekje vormt namelijk tijdens de loop een tijd de natuurlijke grens tussen Nederland en Duitsland.

Dit is de Selzerbeek bij camping Hoeve Gastmolen. Rechts is Nederland en links dus Duitsland.

De Selzerbeek ontspring op ongeveer 250 meter van de grens in Duitsland. Tussen het gehucht Marmelis en Vaals vormt het beekje echt de grens. Er zijn meerder beken die in de Selzerbeek uitkomen. Bijvoorbeeld vanaf Vijlen, maar ook aan de Duitse kant komt er water bij. Uiteindelijk stroomt de beek in de Geul.

Bij Oud-Lemiers stroomt de beek door het Senzerbeekdal. Daar staat de indrukwekkende Sint Benedictusabdij. Vanaf de provinciale weg van Maastricht naar Aachen is deze abdij te zien.

Dit is de oude toegangsbrug naar de abdij. 

De abdij is de vervanger van de abdij Merkelbeek. Die werd in 1897 gesticht. Na de eerste wereldoorlog werd deze Sint Benedictus abdij gebouwd. Er staat nog een deel van de oude gebouwen overeind, sommige kloostergangen zijn moderner.

Marmelis was een buurtschap dat bij Oud Lemiers hoorde. De Selzerbeek stroomde door het buurtschap en er was een watermolen. 

De molen is nu verdwenen, maar de plek waar de molen stond is nog te vinden hoewel er nu huizen staan.

Op deze plek in het midden van dit gebouw was de Schoeërmolen in Marmelis.

Bij Oud-Lemiers is de loop van de Selzerbeek goed te volgen.

Natuurlijk zijn er nog mooie oude grenspalen te vinden aan beide zijden van de beek. Men wandelt zomaar via dat bruggetje van Nederland naar Duitsland.

Via dit bruggetje ter hoogte van het receptiegebouw van camping Hoeve Gastmolen, liep ik dus zomaar Duitsland in. Niet alleen de camping, maar ook de omgeving waren dus verassend. Hier gaan we zeker nog weer heen en dan verdiep ik me nog meer in de historie.

Fotocollage van de voorjaarsvakantie 2017.

Maulusmühle. Riviertje de Woltz.

Brem op het plateau bij Heiderscheid.

Landschap tussen Lieler en Ouren.

Grensrivier de Our.

Boerderij in Ouren.

Camping Hoeve Gastmolen in Vaals.

De kampeervelden op Hoeve Gastmolen hebben namen van dorpen in de omgeving. Ook Raeren in België komt voor.

Receptie Hoeve Gastmolen.

Restaurantje camping Woltzdal.

Optreden van Schots schoolorkest.

Lunch bijLa Baraque Michel. Hautes Fagnes België.

Vaalserberg. Hier was de grens van voormalig Neu-Moresnet.

 

Voorjaarsvakantie 2017.

Het was een leuke en geslaagde vakantie. Dit is nog een keer voor herhaling vatbaar, paar dagen Luxemburg en dan nog weer eens een paar dagen Vaals.
 De omgeving van Vaals is dus de moeite waard. De camping, daar zijn we erg enthousiast over. Er is geen winkel, alleen de broodjesservice, maar er is een overeenkomst met Landal in Vaals. Campingasten kunnen daar in het park Hoog Vaals hun boodschappen doen. Het is een kleine supermarkt en met de fiets ben je er binnen de tien minuten. Midden in Vaals kan men ook naar de AH. Dat is ook relatief dichtbij. Vlak naast de camping ligt een boerderij waar men terecht kan voor zuivel, vlees, groente en aardappelen.

                                                   Uitzicht op de Vaalserberg.

                         

Onder: Fietsen door het Limburgse heuvelland. De weg van Vaals naar Holset.

Hieronder de leuke en fleurige winkel op Landal park Hoog Vaals.

We hadden in zuid Limburg mooi weer. Zonnig en een lekkere temperatuur. De laatste dag waren we van plan om in de middag naar de Vaalserberg te gaan. We zagen echter op buienradar dat he zou gaan regenen. Dus 's morgens op de fiets gegaan en met mooi weer daar alles bekeken. Terug op de camping werd het steeds donkerder en rond een uur of vier begon het fors te regenen. Met straaltjes liep het van de luifel.

Voorjaarsvakantie 2017.

Laatste paar dagen in Vaals.

Via Gemmenich komen we op de Gemmenicherweg en rijden dan zomaar Vaals binnen.
De weg maakt een grote bocht onder zichzelf door en we dalen verder af langs de rand van Vaals. We kennen Vaals al redelijk van eerdere bezoekjes toen we in Camerig een huisje hadden gehuurd. Ook de zoektochten naar de Vennbahn brachten ons wel eens in Vaals, omdat de Vennbahn begon in Aachen. Aachen en Vaals liggen naadloos tegen elkaar aan.
We komen bij de rotonde en ik had op de kaart gezien dat de camping op enkele honderden meters van deze rotonde ligt. Klopt!! Tweehonderd meter na de rotonde moeten we rechtsaf een smal weggetje indraaien. Dit slingert even door het landschap en dan is daar de camping Hoeve Gastmolen. We zijn erg benieuwd, het is de eerste keer dat we hier neerstrijken. We staan voor de receptie die op dit moment niet bezet is. Er staat een bord, nieuwe gasten kunnen zich melden door op de intercom te drukken. Dat doen we en een vriendelijke vrouwenstem antwoord dat ze er meteen aan komt. We schrijven ons in, we hadden online gereserveerd en meteen betaald. We kregen een duidelijke uitleg van de belangrijkste zaken die we moesten weten. Op de plattegrond werd ons de plek  aangewezen.

De receptie van de camping Hoeve Gastmolen. De camping is autovrij en dus staan de auto's bij de receptie geparkeerd.

Op onze plek aangekomen zetten we de camper neer, die meteen vlak staat. Het bekende ritueel begint. Hanni maakt binnen de boel klaar en ik regel het buitengebeuren. Electra aansluiten, watertank vullen. Luifel uitdraaien en stoelen en tafel uit de bagageluiken halen. Wasrekje ophangen en ach, dan is het ook zo klaar. Even elektra testen.........die doet het niet. Dan sluiten we eventuele fouten aan boord uit en daarna komen we tot de conclusie dat het aan de stroompaal ligt, want op een andere paal doet alles het wel! Ik wandel naar de receptie en meld me weer via de intercom. Ik leg uit wat er hapert en de vriendelijke dame zegt; ik kom naar u toe. Ik wacht een poosje, maar zie haar niet. Twijfel sluipt in mijn hoofd. Ik kom naar u toe, kan ook betekenen dat ze meteen naar onze plek loopt. Ik besluit er maar heen te gaan. Halverwege kom ik haar tegen. De zekering lag er uit en dat heeft ze hersteld. Waarschijnlijk heeft de vorige camperaar de zekering te zwaar belast en het niet doorgegeven. Het is voor ons opgelost en we beginnen aan drie dagen Vaals en omgeving.

Mooie plek op deze fraaie camping. De heuvel op de achtergrond ligt in Duitsland. De camping ligt écht op de Nederlands-Duitse grens.

We worden steeds enthousiaster over deze camping. Mooie plaatsen op een heuvelachtig terrein. 's Morgens verse broodjes? Even bestellen op de website en om 9 uur ligt de bestelling klaar bij de receptie.

Tijdens ons verblijf besluiten we om volgend voorjaar hier weer terug te komen. De camping is schitterend en de omgeving eveneens. Er is nog veel te zin en te ontdekken hier.

We hebben een fietstocht gemaakt in de directe omgeving van de camping. Via het dorp Holset en enkele smalle holle wegen weer terug.

De volgende dag zijn we de Vaalserberg opgereden. Naar het drielandenpunt. we zijn de toren opgegaan om over deze mooie streek en de drie landen uit te kijken. Lekkere koffie gedronken bij het restaurant en daarna boodschappen gedaan bij Landal.

Gezelligheid op de Vaalserberg. Een orkest van een Schotse school speelde de sterren van de hemel.

Vanaf de toren kijken in de richting Gemmenich en Neu-Moresnet.

Een van de torens van onder bekeken. De koffie bij het restaurant was prima en de prijs was normaal. Bij het drielandenpunt was de klantvriendelijkheid ver te zoeken. Een flesje water 0,5 liter kost 3 Euro!!! Pinnen kan niet. Bij de volgende hebben ze alleen flesjes van glas en daar betaal je ook de hoofdprijs. Dat is dik cashen daar. Verder was het gewoon erg leuk om er eens rustig rond te kijken.

We gaan richting Nederland.

Na de verpletterende lunch bij La Baraque Michel, rijden we verder in de richting van Nederland, Limburg. We rijden nog een stuk over de Hoge Venen en slaan linksaf naar Jalhay. In Jalhay is eigenlijk niet veel te doen of te zien. Dichtbij ligt echter de stuwdam van La Gileppe. Dat is meestal wel een tussenstop waard.

Jalhay centrum, beetje vergane glorie.

Je kunt er wel alle kanten op.

We gaan dus verder en dwalen een beetje door dit mooie land. We komen bij het dorpje Limbourg. Dat is een historisch dorp en een van de mooiste dorpen van België.

Het is een heel mooi dorp in een mooie omgeving.

Na enig zoeken vinden we de weg naar Gemmenich. Als je in Gemmenich bent sta je eigenlijk al met een been in Nederland. 

Gemmenich ligt vlak bij het drielandenpunt en dus vlak bij Vaals.

Boeiende omgeving en er is zoveel e zien en zoveel geschiedenis. Maar het bord toont ons dat we op de goede weg zitten, we gaan naar Vaals.